EVA heeft een boodschap van algemeen nut

Ik eet hummus, ik eet vis, ik kook soms eens uit het overheerlijke veggie-kookboek Plenty van Ottam Ottolenghi. Ik eet chocolade, ik drink sojamelk, ik knabbel op worteltjes en ik heb extra scherpe messen in huis om de steak goed te kunnen snijden. En ik wil ook graag deze oproep van Ethisch Vegetarisch Alternatief helpen verspreiden:

Waarschijnlijk heb je ze ook al gezien, de filmpjes van de Vlam die op de VRT uitgezonden worden als boodschap van algemeen nut en waarin een slagerszoon het heeft over dat heerlijke stukje B12 of waarin gelukkige varkentjes zichzelf als lekker stukje vlees promoten. Doordat deze vleespromotiefilmpjes als boodschap van algemeen nut beschouwd worden, komen ze aan een gunsttarief op de openbare omroep. 

EVA en bijna 10.000 mensen, groenteboeren, andere organisaties en voedingsdeskundigen vinden het absurd dat deze filmpjes gepromoot worden als boodschap van algemeen nut terwijl de hoge vleesconsumptie grote gevolgen heeft voor het klimaat en onze gezondheid.

Daarom lanceerden we een petitie om de bevoegde ministers te vragen om de spotjes over vleespromotie te vervangen door spotjes over vleesvermindering. Ons doel is dat minstens 15.000 mensen tekenen en daarbij kun jij ons helpen. 

1) Teken de petitie  via www.evavzw.be

2) Verspreid de petitie via facebook en/of twitter

foto van evavzw.be

Lesje geleerd

Ik ben geen echt echt echt ecowijf, dat bleek hier. Maar ik heb nu wel mijn best gedaan om dat foutje recht te zetten. Maar ik geef het toe, het was wat makkelijker nu, want het ging om schoenen. Mijn lievelingsschoenen. De schoenen die ik 5 jaar geleden voor mijn verjaardag kreeg van mijn lieverd. Hier is mijn bankkaart, je mag gaan shoppen, ik verwacht je met een volledig nieuwe outfit - van kop tot teen - weer thuis. Die schoenen dus. Ik droeg ze wekelijks, soms dagelijks en ze takelden stilletjes maar zeker af. Ze waren al een paar keer gaan logeren bij de schoenmaker, maar deze keer was het toch echt kantje-boordje of ze nog naar huis zouden komen. Maar ze zijn weer thuis. En net zoals bij het gsm-verhaal - dat lees je dus hier - hing er aan dat grapje een prijskaartje dat de aankoopprijs al ruim overstijgt. Maar het zijn mijn lievelingsschoenen. En ik heb ze van mijn lieverd gekregen. I rest my case.