Uit de oude doos

Mijn ruilverslaving is eigenlijk al een dik jaar geleden begonnen.  Toen had ik nog geen blog en nog geen drang om van alles foto's te maken, dus spijtig genoeg is er geen didactisch materiaal van de overheerlijke wafeltjes van Kristien in ruil voor een zelfgemaakte eend. Ook van de knuffelkat die ik voor Inne maakte, heb ik geen bewijs. Maar gelukkig hangt haar cadeau wel op een mooie 'fotografeerbare' plaats in onze living:

Inne maakte een zelfgebouwd kunstwerk met gerecycleerd materiaal. Applaus, want het is écht wel mooi en het past perfect bij ons en ons ecofreakappartement! Merci, Inne!

Hoe het allemaal begon

Een drietal jaar geleden herinnerde ik me plots dat ik kon haken. Ik heb dat nog geleerd in een langvervlogen lagereschoolperiode. Ik had nog wat restjes wol liggen en tja, wat kan een mens anders bedenken dan daarmee een dierenbowlingset te haken. Geef toe, dat zou ook het eerste zijn dat u zou bedenken.

Het begon met een pinguïn.

Maar één pinguïn is wat zielig en het bowlen is dan ook moeilijk én saai. Dus kwam er een giraf bij. Logisch, geef toe. En een zebra.

En toen was het hek van de dam. Een olifant, een leeuw en een bruine beer, ik bleef maar haken!

En mijn nichtje Nore en neefje Florian zagen dat het goed was! En zij bowlden nog lang en gelukkig.

'Tutorial' voor wie nieuwsgierig is of zelf ook aan de slag wil:
- onderaan leg ik steeds een dekseltje van een glazen pot met daarin een oude tennisbal, zodat het dier min of meer op een stabiele manier kan blijven staan.
- In de nek van de giraf zit een wc-rolletje en in alle hoofden zitten oude sokken zodat het zwaartepunt verlegd wordt als ze beginnen te wiebelen - ah ja, ik heb erover nagedacht, hoor!
- Om de diertjes op te vullen gebruikte ik oude kussens.

Maar vraag me geen haakpatronen want ik haak op het zicht. Veel plezier met je eigen haakbowlingset!

Wat eten we vanavond?

Ah, wat de pot schaft! Namelijk deze overheerlijke pompoenspinaziefetaquiche...

... die ik met Tine geruild heb voor:

 en

1 quiche in ruil voor 2 vlaggenlijnen, een oneerlijke ruil, zegt u? Nee, hoor, want het was niet enkel een superlekkere quiche - mijn vent vond hem zelfs beter dan mijn maaksels, gromgrom - maar Tine gaat vanaf nu op het werk alle computerschermlichtjes die niet gebruikt worden uitzetten en de lichten doven als iedereen op het secretariaat lunchpauze houdt. Ik kreeg dus niet alleen lekker eten, maar ook een mede-eco-strijdster op het werk!

recycleren op z'n Spaans

Ons jaar is goed begonnen dankzij het Spaanse zonnetje op ons bolleke én dankzij een geweldig cadeau voor mezelf en voor mijn vent:

een extra stoere schoudertas voor mijn beest 

een extra leuk heuptasje voor mij 

Deze tassen zijn in Spanje gemaakt van oude reclameborden! En dan hebben ze er nog een geweldige naam voor bedacht ook: Trashion! Dé aankoop van het jaar dus, niet alleen dankzij het hoge recyclagegehalte, maar zeker ook door de naam die me doet lachen.
Heb je ook zin in zo'n tas? Haal dan je beste Spaans boven en ga eens piepen op www.vaho.ws


En dan was er nog een grappig wolwinkeltje in Barcelona dat deze wijsheid de wereld instuurt:

Ik wil daar graag aan toevoegen dat dat ook voor haken geldt!

Goed voornemen

Dat het een lekker, zoet, warm jaar propvol chocolade mag worden met 366 dagen die gevuld worden met haken, leuke spulletjes verzamelen op rommelmarkten, uren achter naaimachines zitten, helemaal zelf broodjes en cake bakken, oude dingen upcyclen en knuffelen. Veel knuffelen.

Oh, ja, een nieuw jaar vraagt om een nieuwe bloglook. 

Gelukkig nieuwjaar iedereen!

Het moet niet altijd van stof zijn

Vandaag ruilde ik dit...

 (voor de nieuwsgierigen: het zijn zelfgebakken cakejes met frangipane!)

...tegen dit...

Hoera, hoera! Blij, blij, blij!

Karel Kerstboom verdient ook een cadeau (of vier)

Dankzij de workshop van Hart Labeur voor de verjaardag van de Kringwinkel heeft onze Karel Kerstboom dit jaar wat extra ornamentjes gekregen. Hoera, haken!