Lettertjes, lettertjes, lettertjes

Geruild voor een heerlijk zelfgebakken brood boordevol gezonde pitjes. Merci, Peggy!

Gelukt!

Broer had gordijnen nodig, dat lees je hier. Zus wou dat wel regelen. In ruil voor iets anders natuurlijk. En dat is een heuse picknick geworden, met lekkere quiche, koude pastasalade, een wijntje en leuk gezelschap. Alweer een geslaagde ruil!

 

Naaiboeken mogen ook

Het uitgangspunt is nog steeds hetzelfde: ik ruil mijn zelfgemaakte spulletjes voor zelfgemaakte spulletjes van een ander. Maar niet iedereen is zo tuk op zelf de handen uit de mouwen steken of in potten staan roeren. Daarom maakte ik deze keer met plezier een uitzondering op de regel en ruilde ik magneetletters voor een tweedehands naaiboek. Dan maak ik dat zelfgemaakt ruilding toch gewoon zelf!

Geduld is een mooie deugd

Verhuizen, het is wat. En dan had hij net de juiste gordijnen gevonden die perfect bij zijn zetel en zijn karakter passen en dan zijn die ramen in die nieuwe loft toch wel smaller en minder hoog dan die ramen van zijn vorige stulpje, zekerst! Vervelend. Tenzij je een zus met een naaimachine hebt.
Dus kon ik eindelijk nog eens ruilen! Ik heb die gordijnen van mijn broer in 2 gedeeld, ingekort en versmald in ruil voor een lekkere verrassing. Jeuj, spannend!
(Hij heeft ongeveer een half jaar op zijn gordijnen moeten wachten, dus ik geef hem ook wat tijd...)

foto Andries Vangeel

Even terug naar het begin

Met al dat geknutsel en gefrutsel en genaai en gehaak voor mijn (superschattige allerliefste) dochter, wordt het oorspronkelijke doel van deze blog een beetje weggedrumd. Wat was ook alweer de bedoeling van mijn blog? Ruilen! Juist, ja, ruilen, want door te ruilen, gaat de wereld er volgens mij wat mooier uitzien - zie mijn uitleg rechts.
Anne van de naailes wilde wel graag magneetlettertjes cadeau doen aan 2 leuke kindjes...

En ik kon vanavond zonder er zelf moeite voor te doen een lekkere maaltijd op tafel zetten. Een geslaagde ruil, als je het mij vraagt!

Wil je ook graag een vlaggenlijn, magneetletters of een knuffel van gerecycleerde stofjes? Laat het me in een reactie hieronder weten of laat een berichtje achter op Facebook (re-saar-cle). Ik ruil voor iets wat jij ook zelf maakt en dat mag echt eender wat zijn, van lekkere chocoladecake tot een zelfgeschreven gedicht!

Van buren, granny squares en taartjes

Laatst werden we door onze lieve overbuurvrouw vlak voor onze voordeur tegengehouden. Of we even konden wachten? En toen verraste ze ons met een superlekkere tarte tatin. Waar we die aan verdiend hadden? Ik had haar in een laat herfstzonnetje op een terras granny squares leren haken. En daarom kregen we dus taart. Goeie ruil, vind ik! Past ook perfect bij elkaar: haken en taart eten.

Eerste ruil van het jaar

In ruil voor de broodpudding en chocoladepudding die ik als dessert meebracht voor het nieuwjaarsfamiliefeest, maakte mijn schoonmoeder deze mooie sjaal voor mij.

Ik vaar 2 keer goed want ik kan pronken met een stijlvolle warme sjaal én ik heb meegesnoept van de chocoladepudding! Helaas is er geen foto van de dessertjes - ze waren te snel opgesmikkeld - maar ik heb dankzij de broodpudding wel aan mijn goede voornemen kunnen werken want al mijn broodkorstjes zijn erin verdwenen! Driewerf hoera!

Een originele ruil

Op de rommelmarkt probeerde ik mijn oude spullen kwijt te geraken (en te weerstaan aan de verleiding om meer andere spulletjes te kopen) en ik deed daar een zeer originele ruil:

Ik ruilde mijn oude bolletjes wol voor ... een idee! De creatieve juf die voor me stond, was namelijk van plan om de kinderen in haar klas met die wol pompoms te laten maken en die dan om te toveren tot een soort Pino- of Elmo-marionet. Geweldig idee! Dat komt op de 'te maken'-lijst!

Nu moet ik natuurlijk wel weer op zoek naar bolletjes wol...

Lekkers

De eerste ruil via Facebook is geslaagd! Ik kreeg deze overheerlijke zelfgemaakte rabarber-uit-eigen-tuin-confituur van Frank...

(Ik kon niet wachten met snoepen dus het potje is al half leeg - of half vol voor de optimisten)

 ... en maakte zelf magneetdiertjes in een gepersonaliseerd opbergzakje voor zijn dochtertje.

Zijn er nog ergens geïnteresseerde ruilers? Laat het me weten via deze blog of via Facebook (te vinden onder re-saar-cle)!

Iedereen Beroemd

Soms krijg je een gek idee. Een idee zoals 'De Nieuwe Antwerpenaar zoekt mensen die (energie) besparen, ik zal daar eens enthousiast op reageren!' En dan staat er plots een mini-filmploegje voor je deur in plaats van de verwachte journalist met pen, papier en vragen. En dan verschijnt er een filmpje op ww.dna.be dat je zelf heel vreemd vindt omdat een mens er op film altijd anders uitziet dan verwacht, anders klinkt én er dikker uitziet dan in de spiegel! Nieuwsgierig? Klik hier (vanaf 1min49 ongeveer)
Met dank aan de collegavriendinnen die kleren wilden komen ruilen!

Saar is wat raar

Ik geef het tenminste toe! Straffer nog, ik heb er filmpjes van... Maar daarvoor moet je nog heel even geduld hebben, want ik wil eerst laten zien wat ik van Natalie in ruil voor mijn geknutsel en mijn raarheid kreeg: 

 

een lekkere tweepersoonspizza 

(helemaal zelf door Natalie gemaakt, ook het deeg, ja!)

 

een superdeluxechocolademoussemetfruittaart 

(met chocoladeganache! Njamnjam)

En belofte maakt schuld, dus:

Het resultaat van dit alles is dat Gwendoline Giraf nu bij Renée woont en dat haar zus Ella kan spelen met magneetletters. Veel plezier daar, Gwendoline!

2x feest

Als je iets te vieren hebt, dan heb je vlaggetjes nodig, dat spreekt voor zich. Maithé zat met een acuut tekort aan roze en paarse vlaggetjes, ik zat met een 'wat-zal-de-pot-vandaag-weer-schaffen'-probleem. Beide problemen werden - zoals u hieronder ziet - in een mum van tijd opgelost.

een heerlijke pot slasoep met Parmezaanballetjes en zelfgebakken brood:

en vlaggetjes in een oud doosje dat er weer helemaal leuk uitziet met een vrolijk stukje stof er rond: 

Uit de oude doos

Mijn ruilverslaving is eigenlijk al een dik jaar geleden begonnen.  Toen had ik nog geen blog en nog geen drang om van alles foto's te maken, dus spijtig genoeg is er geen didactisch materiaal van de overheerlijke wafeltjes van Kristien in ruil voor een zelfgemaakte eend. Ook van de knuffelkat die ik voor Inne maakte, heb ik geen bewijs. Maar gelukkig hangt haar cadeau wel op een mooie 'fotografeerbare' plaats in onze living:

Inne maakte een zelfgebouwd kunstwerk met gerecycleerd materiaal. Applaus, want het is écht wel mooi en het past perfect bij ons en ons ecofreakappartement! Merci, Inne!

Wat eten we vanavond?

Ah, wat de pot schaft! Namelijk deze overheerlijke pompoenspinaziefetaquiche...

... die ik met Tine geruild heb voor:

 en

1 quiche in ruil voor 2 vlaggenlijnen, een oneerlijke ruil, zegt u? Nee, hoor, want het was niet enkel een superlekkere quiche - mijn vent vond hem zelfs beter dan mijn maaksels, gromgrom - maar Tine gaat vanaf nu op het werk alle computerschermlichtjes die niet gebruikt worden uitzetten en de lichten doven als iedereen op het secretariaat lunchpauze houdt. Ik kreeg dus niet alleen lekker eten, maar ook een mede-eco-strijdster op het werk!

Het moet niet altijd van stof zijn

Vandaag ruilde ik dit...

 (voor de nieuwsgierigen: het zijn zelfgebakken cakejes met frangipane!)

...tegen dit...

Hoera, hoera! Blij, blij, blij!

hoera voor ruilhandel!

Het lekkers dat Tine voor me maakte...

 

... in ruil voor een uiltje.

 

Ik blij, Tine hopelijk ook!

re-saar-cle uit de doeken gedaan

In ons appartement staat een kast.
Die kast vult zich met stofjes.
Stofjes uit de kringloopwinkel. 
Die kast puilt uit.
Dus naai ik. Knuffels, lettertjes, vlaggetjes.
Oud wordt nieuw. Tweedehands wordt cadeau.

Voor mij. Voor pasgeboren baby's van vrienden. Voor eender wie.
Dus ook voor jou!
Ga eens kijken op deze blog hoe dat werkt!

mijn beest, Oli olifant, Corneel Knijn en Carla Kip