Er zou bezoek komen dat ver moest rijden om onze nieuwe kleine man te bewonderen. Dus zouden ze blijven lunchen. Maar het brood was op en in de koelkast lag opvallend weinig beleg. Nu ben ik van het type 'liever lui dan moe' dus had ik geen zin om met 2 kinders naar de supermarkt te wandelen. Ik trok een paar kasten open, gooide al het bruikbaars op tafel en liet het eens rustig bezinken. Want als je tips leest over minder voedselverspilling, wijzen ze er altijd op dat je eerst moet opmaken wat je nog hebt. Gele en groene courgette uit eigen moestuin (van een ander, om eerlijk te zijn. Topcadeau dat ik gekregen had op mijn verjaardagspicknick, samen met eitjes uit eigen ren.) Courgettesoep dus! Bloem, suiker, room, boter, confituur. Scones natuurlijk! De keukenmachine deed al het zware werk, de dochter drukte met een glas rondjes uit het deeg en de oven deed de rest. Dan nog met de broodmachine een broodje voor bij de soep bakken. Niks moeite, maar je kan wel: 'zelfgemaakt!' juichen als je een complimentje krijgt. En mijn luie lunch was klaar. Het rijzen van de scones was wat mislukt, maar wie merkt daar nu iets van, onder zo'n toef versgeklopte slagroom?
