Van omgewaaide paraplu naar...

... regencape! Gat knippen in de bovenkant, klaar!

Met dank aan Helga voor de omgewaaide paraplu én het idee!

Supersimpel

Vandaag viel mijn oog op één van mijn eerste naaisels, iets wat ik lang vóór mijn eerste blogbericht gemaakt heb. Eén van mijn eerste gerecycleerde maaksels dus. De 2 stofjes vond ik op een rommelmarkt, het lintje hoorde bij een t-shirt.

Het is een multifunctioneel systeem, want het is - zoals je ziet - goed om je haakpennen en kleine naairommeltjes zoals een schaar, een potlood en een lintmeter bij elkaar te houden, maar je zou het ook kunnen maken als pennenzak of voor kinderpotloden, stiften, make-up of ander klein spul. Supersimpel, superhandig.

Klein stappenplan:
1) Leg 2 leuke stofjes met de goede kant op elkaar, leg er 2 lintjes tussen. Naai aan elkaar, maar laat een opening om om te draaien. Draai om en naai de opening toe.
2) Neem het leuke stukje stof van de buitenkant en knip op 3/4 van de grootte van je andere lapje. Naai eerst de bovenkant om. Leg op de binnenkant van je op elkaar genaaide stofjes en naai vast aan de 3 zijden (= 2 korte aan de zijkant, 1 lange onderaan).
3) Neem de spulletjes die je in je rol wil bewaren en teken met een krijtje af hoe breed alles is. Naai dan die lijnen.
4) Steek alles erin, rol op, bind je lintjes vast, klaar!
 

Hoe je een oude trui kan omtoveren tot een peuterslaapzak

Mijn lief heeft een oude joggingbroek die al jaren meegaat, die ondertussen lekker zacht is geworden en waarvan hij nooit, maar dan ook nooit afscheid zal nemen. Er hoort een soort trui bij die hij nooit, maar dan ook nooit aandoet, maar waarvan hij ook geen afscheid kan nemen omdat ze nu eenmaal bij die joggingbroek hoort. Die trui ligt hier dus al een paar jaar in een kast. Niks te doen. Plaats in te nemen.
Maar vandaag kwamen we tot een compromis, het lief en ik:

Het lief is er duidelijk nog niet helemaal gelukkig mee dat zijn trui verknipt werd. Maar hij heeft wel gezegd dat hij de dochter heel schattig vindt in zijn oude trui. Oef.

Carnaval in de crèche

Ja, een octopus heeft 8 pootjes. De 2 achterste kan je op deze foto niet zien...

Op de crèche hing een affiche: '28/2 vieren we carnaval. Jij komt toch ook verkleed?' Mijn knutselhart maakte een sprongetje. Ik wist namelijk al een tijdje wat het eerste carnavalspakje van onze muts ging worden, maar ik had niet gedacht dat ik al meteen in de peutertijd creatief aan de slag kon. Een paar leuke kousenbroekjes, wat kussenvulling en ons meisje kon als octopus naar de crèche!  
(Hihi, ik blijf er maar mee lachen! En het is nog grappiger als ze rondloopt want dan zwaaien die beentjes in alle richtingen! Hahaha!)

De schaar erin!

Wat gedaan met kleedjes die in je kast hangen, maar die je nooit aandoet? 
4 opties:
- ruilen op een swishing event
- naar de kringloopwinkel brengen
- verkopen op een rommelmarkt
- verknippen
Het paarse kleedje dat in mijn kast hing te hangen, heeft voor optie 4 gekozen. Want het was een souvenir uit Sri Lanka, dus ik wilde het toch op een of andere manier 'bijhouden'. Dus zette ik de schaar erin en knipperdeknipperdeknip, enige tijd later had Mira weer een kruippakje voor de extreem warme dagen (die nog gaan komen...).

De Buit

Mormel, Beest en Monster zijn naar de rommelmarkt geweest. En we hebben ons een beetje laten gaan.

Wat het Beestje kocht:

Strips, spelletjes en een dvd-box, maar de hoofdprijs zie je links:The Sonorophone, een draagbare platenspeler die je zelf moet opdraaien. Er hoort een hele stapel klassieke muziek bij. Kunnen we plaatjes draaien op onze picknick. Romantisch, he.

Wat het Monster kocht:
Rechtsboven zie je een opgevouwen kleedje dat ik enkel voor de mooiheid van het stofje heb gekocht. Dat wordt dus nog omgebouwd tot kleedjes voor de dochter.
Die jongleerballetjes, tja, ik kan er niks aan doen. Ik moet die balletjes kopen als ik ze zie op een rommelmarkt. Ik heb er dus al wel wat. Niet dat ik dat echt kan, jongleren. Maar ik heb tenminste meer dan genoeg balletjes in huis om te oefenen!

Wat het Monster voor het Mormel kocht. Een olifantenmasker moet toch iedereen hebben, niet?

Kleertjespuzzel

Een te kort topje. 
Een nooit gebruikte zwangerschapsband in een leuk stofje. 
1 + 1 = 3 want nu heb ik een t-shirt dat wel past en dat kan omgetoverd worden in een leuk kleedje en ik heb minder afval! 3 keer blij dus.

Flockerdeflockerdeflock!

Ik ben besmet met het virus. Het flockvirus. Ik ben helemaal mee! Prentje kiezen, prentje overtekenen, prentje uitknippen, prentje opstrijken, klaar! Geweldig plezant, poepsimpel en een mooi resultaat. En extra leuk met thee, koekjes en 2 vriendinnen erbij!

een t-shirt op de groei voor onze stoere meid

voor mijn beest (de neushoorn wint dit gevecht, zonder twijfel)

 En ons meisje kreeg een leuk gepersonaliseerd t-shirtje van onze fantastische 'flockcoach' Natalie! Merci, Natalie!

een vriendinnetje voor Mormel

Vorige week is er een vriendinnetje geboren voor ons toekomstig mormeltje! Dus had ik een goede reden om weer achter mijn naaimachine te kruipen.

En ik knutselde er een cadeaudoosje bij ook:

Welkom op de wereld, Irene! Dat je dikke vriendjes mag worden met mormeltje!

Van afval naar iets nuttigs

Soms kom je van die totaal nutteloze dingen tegen. Zoals kleine lintjes in T-shirts die ervoor zorgen dat die T-shirts in de winkel niet van de kapstok glijden. Thuis liggen T-shirts doorgaans op stapeltjes in de kast, dus dan hebben die lintjes totaal geen nut meer. Dan heb je 2 opties. Of je negeert die ondingen die altijd vanonder je kleren komen piepen, of je bent zoals ik en dan knip je ze eruit om ze veel te lang bij te houden tot je er eindelijk een doel voor vindt. 
En vandaag viel de puzzel in elkaar. Ze zijn perfect om mijn vilt van eco-designwinkel Rewind - die ook al lang lag te wachten op een doel - om te toveren in bakjes voor kleine prullen!
En zo gaan we dus van dit:

 Naar dit:

En dat past dan perfect in een lade om kleine rommeltjes bij elkaar te houden!

En dat allemaal met gerecycleerde PET-flessen en draadjes uit een T-shirt. Van afval naar iets nuttigs dus.

Het is af!

Na 4 avonden naaien en prutsen heb ik het tafelkleedje omgetoverd tot een kleedje voor mijn nichtje. Ik ben blij met het resultaat, ik hoop dat zij er ook zo over zal denken! Het gaat nog een tijdje duren voor ik het kan afgeven, maar ik kon niet wachten om het al te tonen.

de voorkant:

 de achterkant:

Hopelijk zie je hier binnenkort een foto van een blij meisje in een oranje gebloemd jurkje!

Spannend!

Zo'n mooi tafelkleedje dat ik gevonden heb op de rommelmarkt! En zo'n leuk kleedje dat ik daarmee wil naaien! Maar wel onder begeleiding, via www.juliawenners.be, want op zelfstandige basis kleedjes in elkaar knutselen, dat is nog niet aan mij besteed.

Na vier toekomstige avondjes gekeuvel, geknabbel en genaai hoop ik binnenkort een foto van een dolgelukkig petekind met bovenstaand zelfgemaakt retro-kleedje te kunnen tonen. Spannend!

Iedereen Beroemd

Soms krijg je een gek idee. Een idee zoals 'De Nieuwe Antwerpenaar zoekt mensen die (energie) besparen, ik zal daar eens enthousiast op reageren!' En dan staat er plots een mini-filmploegje voor je deur in plaats van de verwachte journalist met pen, papier en vragen. En dan verschijnt er een filmpje op ww.dna.be dat je zelf heel vreemd vindt omdat een mens er op film altijd anders uitziet dan verwacht, anders klinkt én er dikker uitziet dan in de spiegel! Nieuwsgierig? Klik hier (vanaf 1min49 ongeveer)
Met dank aan de collegavriendinnen die kleren wilden komen ruilen!

Een verhaaltje

Er waren eens twee van mijn allerbeste vriendinnetjes. Het ene vriendinnetje had een mooie kleurrijke sjaal, maar ze vond hem eigenlijk veel te breed. Het andere vriendinnetje vond de sjaal heel mooi en was stiekem een beetje jaloers. Gelukkig hadden ze een vriendinnetje met een naaimachine.

Knipknip, naainaai: twee blije vriendinnetjes!

En om dat te vieren, gingen de 3 vriendinnetjes gezellig lunchen. En ze leefden alledrie nog lang en gelukkig (en gaan later samen in een behaardentehuis wonen!)

handschoenmonstertjes

De koude komt er binnenkort weer aan. En dat betekent dat iedereen weer handschoenen begint te dragen. En dan durft er zo wel eens eentje uit je jaszak vallen onderweg. Dan zit je thuis, met zo'n eenzaam exemplaar waar je niks meer mee kan. Of je duim groeit dit jaar iets te hard en dan zit je met een gat.

Vervelend? Voor sommigen wel, voor anderen - zoals ik - een reden tot gejuich, want met naald en draad blaas je zonder veel moeite nieuw leven in zo'n eenzame/kapotte handschoen:

Wil je ook aan de slag? Simpel!

1. Duw de duim en de 2 vingers in het midden naar binnen.
2. Naai die gaatjes dicht (met de hand of met een naaimachine).
3. Vul je handschoen met oud kussenvulsel of oude stofjes of iets wat knispert. Je kan er ook een belletje insteken.
4. Naai de onderkant dicht.
5. Naai met knopen of wol oogjes en eventueel een mondje.
6. Geef je handschoenmonstertje een naam.
7. Leer met je ogen dicht fietsen en wandelen want nu wil je elke eenzame handschoen die je ziet liggen het liefst mee naar huis nemen om in een monstertje te veranderen...