Vierpotige schatten op zolder

Vroeger konden de mensen nog dingen. Nuttige, stoere, echte dingen. Zoals hout bewerken. Zo timmerde de vava van mijn vent in lang vervlogen tijden een voetenbankje. Want dat is handig als je na een vermoeiende dag je voeten omhoog wil leggen. En de moemoe van mijn vent kon ook dingen. Echte dingen. Zij kon naaien. Dus toverde ze dat houten voetenbankje om in een schattig schaapje. En dat schattige schaapje ondersteunde jarenlang hun vermoeide benen. En de kleinkinderen speelden met het schaapje. En toen werden de kleinkinderen groot en de benen minder moe dus het schaapje verhuisde naar de zolder. Maar toen werd er weer een kleintje geboren in de familie. Ons kleintje. We zochten schatten voor haar op zolder. Nu woont het schaapje bij ons.

Supersimpel

Vandaag viel mijn oog op één van mijn eerste naaisels, iets wat ik lang vóór mijn eerste blogbericht gemaakt heb. Eén van mijn eerste gerecycleerde maaksels dus. De 2 stofjes vond ik op een rommelmarkt, het lintje hoorde bij een t-shirt.

Het is een multifunctioneel systeem, want het is - zoals je ziet - goed om je haakpennen en kleine naairommeltjes zoals een schaar, een potlood en een lintmeter bij elkaar te houden, maar je zou het ook kunnen maken als pennenzak of voor kinderpotloden, stiften, make-up of ander klein spul. Supersimpel, superhandig.

Klein stappenplan:
1) Leg 2 leuke stofjes met de goede kant op elkaar, leg er 2 lintjes tussen. Naai aan elkaar, maar laat een opening om om te draaien. Draai om en naai de opening toe.
2) Neem het leuke stukje stof van de buitenkant en knip op 3/4 van de grootte van je andere lapje. Naai eerst de bovenkant om. Leg op de binnenkant van je op elkaar genaaide stofjes en naai vast aan de 3 zijden (= 2 korte aan de zijkant, 1 lange onderaan).
3) Neem de spulletjes die je in je rol wil bewaren en teken met een krijtje af hoe breed alles is. Naai dan die lijnen.
4) Steek alles erin, rol op, bind je lintjes vast, klaar!
 

Strak plan

Anderhalf jaar later

Er werden meteen weddenschappen afgesloten. Dat hou je geen 2 maanden vol. Ik geef hen 3 weken. Ik doe 5euro in de pot, 7 dagen, max, haha! Hilariteit bij de vrienden, toen we tijdens mijn zwangerschap vertelden dat we wasbare luiers zouden gaan gebruiken. Maar ze waren wel geïnteresseerd. Hoe dat dan gaat? Simpel: een leuk kleurrijk overbroekje dat sluit met velcro en dat je gerust een paar keer zonder wassen kan gebruiken. Je klikt er een wasbaar plastiekje in waarin een wasbare doek van bamboe past en voor je eigen gemak kan je er nog een klein doekje overleggen dat met de stoelgang het toilet doorgaat. En een mooie afsluitbare zak met olifantjes houdt de natte en vuile doeken samen met de plastiekjes bij tot ze de was in kunnen. Ah ja. Ze zijn wel mooi, die gNappies. Ja, he. Vind ik ook. 

 

Ondertussen zijn we 18 maanden verder en ons kleintje draagt al van week 1 gNappies. Ze zit nu aan de tweede maat en het loopt op (d)rolletjes. Terwijl we in het begin wat moesten zoeken om de gNappies op de juiste plaats rond de billetjes te trekken en zo lekken te vermijden, hebben we nu nog amper ongelukjes  en moet ik de buitenbroekjes minder vaak wassen. Misschien heb ik met mijn 10 overbroekjes wat overdreven - webwinkel Kudzu stelt 6 tot 8 broekjes voor. Maar ik wilde op safe spelen en niet te vaak staan wassen. En het is ook zo moeilijk kiezen tussen al die leuke kleurtjes!

Een investering

Op het geboortekaartje van ons minimensje stond een wasbareluierrekening. Vriendelijke bijdrages maakten de grote aankoop een beetje lichter.  Want wasbare luiers koop je natuurlijk niet per week, maar ineens allemaal tegelijk, of toch tenminste de kleinste maat. Je hebt broekjes, plastiekjes en inlegdoeken nodig. Het lijkt wel een heel bedrag als je het in een keer neerlegt, maar volgens de kenners zou je op het einde van de rit 500 tot 800 euro uitgespaard hebben. Inclusief waskosten. Want die vraag krijg je wel vaker: Er kruipt toch een hoop water in dat wassen, dat is toch ook niet goed voor het milieu? Ja, je moet ze wassen, maar toch zijn ze nog steeds milieuvriendelijker dan wegwerpluiers. Want er kruipt ook een hele hoop water in het produceren van die dingen. En ze maken de afvalberg ook nog eens hoger. Onze aankoop is dus ook een investering in de toekomst van ons kleintje.

De nachten

Toegegeven, de nachten waren een beetje zoeken. Toen ik nog vaak borstvoeding gaf, kreeg ons meisje gewoon een verse doek voor het eten, maar nu ze langer slaapt, gaat dat niet meer. We hoorden over andere doekengebruikers die 2 of zelfs 3 doeken op elkaar leggen, maar dat liep in het begin toch niet zo goed bij ons. Wat dan gedaan? Wij hebben voor gNappies gekozen omdat ze naast wasbare luiers ook biologisch afbreekbare wegwerpinleggers aanbieden. Dat vonden we een veilige gedachte, want als het toch te veel zou zijn - al dat wassen - dan was onze investering geen weggegooid geld want dan hadden we een planB: wegwerpinleggers in de gNappies. Zo zouden we toch nog steeds minder afval produceren dan wegwerpluiers (want ze zijn beduidend kleiner) én ze breken ook sneller af! En planB kwam dan 's nachts van pas. Die wegwerpinlegger absorbeerden fantastisch, hielden haar de hele nacht droog en gingen 's morgens gewoon in de GFT-bak. Maar ondertussen werkt het trucje van de dubbele doeken ook bij ons.

Toekomstdromen

De gNappies groeien gezellig met ons meisje mee. Van pasgeborene tot peuter, tot ze zindelijk is. Als gNappies nu ook nog eens trainingsbroekjes voor de zindelijkheid zou produceren, dan zijn wij helemaal gelukkig! Want wij hebben natuurlijk gewed dat we de hele rit zouden uitzingen. En daarna passen die mooie gNappies weer rond de kleine billetjes van een mogelijke volgende spruit - nee, dit is geen aankondiging - en beginnen we weer helemaal opnieuw! Wedden?

Magneetletters in cadeaudoosje

Lang geleden gemaakt en afgegeven, maar toch nog leuk om te laten zien wat er te maken valt met wat kleine restjes stof.

Back to the Future

Toen ik uitvloog om met  Roomie  in de grote stad te gaan wonen, nam ik iets mee uit mijn oude kamertje zodat ik me altijd thuis zou voelen op mijn nieuwe plekje: de schommelstoel die van vaders studentenkot weer naar grootmoeder verhuisde en jaren later op mijn tienerkamer belandde. Heerlijk om heen en weer te wiegen en jezelf tot rust te schommelen. Toen ik met mijn mannetje ging samenwonen, ging die stoel natuurlijk ook mee en ondertussen staat ie al een heel dik jaar te pronken op de slaapkamer van ons meisje. Ons mormeltje drinkt daar voor het slapengaan haar pap, wiegend in onze beschermende armen. En ik schommel dan heen en weer, tussen zoete herinneringen van vroeger en de grote dromen van nu. 

Omdat de oude geruiten kussentjes hun houdbaarheidsdatum al lang achter zich hadden gelaten, kreeg dit familiestuk net een nieuw - deels gerecycleerd - jasje. Ik kijk er al naar uit om ook op ons volgende stekje een perfect plaatsje te vinden voor de stoel. In zijn nieuwe jasje, met zijn geschiedenis.

Hoe je een oude trui kan omtoveren tot een peuterslaapzak

Mijn lief heeft een oude joggingbroek die al jaren meegaat, die ondertussen lekker zacht is geworden en waarvan hij nooit, maar dan ook nooit afscheid zal nemen. Er hoort een soort trui bij die hij nooit, maar dan ook nooit aandoet, maar waarvan hij ook geen afscheid kan nemen omdat ze nu eenmaal bij die joggingbroek hoort. Die trui ligt hier dus al een paar jaar in een kast. Niks te doen. Plaats in te nemen.
Maar vandaag kwamen we tot een compromis, het lief en ik:

Het lief is er duidelijk nog niet helemaal gelukkig mee dat zijn trui verknipt werd. Maar hij heeft wel gezegd dat hij de dochter heel schattig vindt in zijn oude trui. Oef.