EVA heeft een boodschap van algemeen nut

Ik eet hummus, ik eet vis, ik kook soms eens uit het overheerlijke veggie-kookboek Plenty van Ottam Ottolenghi. Ik eet chocolade, ik drink sojamelk, ik knabbel op worteltjes en ik heb extra scherpe messen in huis om de steak goed te kunnen snijden. En ik wil ook graag deze oproep van Ethisch Vegetarisch Alternatief helpen verspreiden:

Waarschijnlijk heb je ze ook al gezien, de filmpjes van de Vlam die op de VRT uitgezonden worden als boodschap van algemeen nut en waarin een slagerszoon het heeft over dat heerlijke stukje B12 of waarin gelukkige varkentjes zichzelf als lekker stukje vlees promoten. Doordat deze vleespromotiefilmpjes als boodschap van algemeen nut beschouwd worden, komen ze aan een gunsttarief op de openbare omroep. 

EVA en bijna 10.000 mensen, groenteboeren, andere organisaties en voedingsdeskundigen vinden het absurd dat deze filmpjes gepromoot worden als boodschap van algemeen nut terwijl de hoge vleesconsumptie grote gevolgen heeft voor het klimaat en onze gezondheid.

Daarom lanceerden we een petitie om de bevoegde ministers te vragen om de spotjes over vleespromotie te vervangen door spotjes over vleesvermindering. Ons doel is dat minstens 15.000 mensen tekenen en daarbij kun jij ons helpen. 

1) Teken de petitie  via www.evavzw.be

2) Verspreid de petitie via facebook en/of twitter

foto van evavzw.be

Huisje-Tuintje-Beestje

Beestje had ik al (dat is het koosnaampje voor mijn lief). Huisje ook. Enfin, appartement toch. Tuintje nog niet. Nu wel! En er groeien braambessen en blauwe bessen en aardbeien in die tuin! Driewerf hoera!

Leuk detail: het is het huis van de grootvader van mijn lief. Een huis met een familiegeschiedenis dus. Mira's overgrootvader kweekte er de prachtigste fuchsia's en hield er in de tuin bloemententoonstellingen waar mensen van vele dorpen verder jaarlijks naartoe fietsten. Mira's grootmoeder groeide in dit huis op en ging naar het kleuterschooltje om de hoek. En daar zullen onze meid en ons freggeltje ook hun eerste stapjes in de grote wereld zetten, net als hun papa trouwens deed! Dat maakt het allemaal wel extra speciaal, vind ik, om daar te gaan wonen met ons gezinnetje.

Nu nog verbouwen. En dat is naar het schijnt een ander paar mouwen. En dan nog liefst zo eco mogelijk. Tja, we blijven freaks, he!

 HUI

Minder verpakkingen!

Stapeltjes heb ik ervan liggen. Kleine plastieken zakjes met vrolijke tekeningen, blijkbaar speciaal gemaakt om verjaardagstraktaties voor school of crèche in te verpakken. Toegegeven, er was steeds allerlei lekkers in te vinden: koekjes, rozijntjes, nog koekjes. Dat alles werd razendsnel opgesnoept door ons mormeltje. Maar wat dan gedaan met die kleine verpakkingszakjes? Ze zijn te klein om als vuilzakje te hergebruiken en ook te vaak met stift gepersonaliseerd om opnieuw als cadeauverpakking in te zetten. Voorlopig is de enige oplossing: in de speelkeuken van mormeltje leggen, dan kan ze winkeltje spelen.

Maar bij de voorbije 2 verjaardagen van ons trolletje heb ik toch geprobeerd om die zakjes te vermijden. Het eerste jaar werd het een feestelijk doosje, gevuld met rijstkoekjes (want dat at ze zelf graag) en  rozijntjes. Het doosje kon zo hergebruikt worden als kerstboomversiering!

Dit jaar ging ik voor nog minder verpakking en nog meer recyclage: de kindjes van de crèche kregen allemaal een puzzeltje - per 4 in 1 doos te koop, hoera! Uit de dozen knipte ik een kleine afbeelding van de volledige puzzeltjes, om het gepuzzel wat te vergemakkelijken. Nu de eigenlijke verpakking nog: een restje wol om de stukjes bij elkaar te houden, meer moet dat niet zijn. Maar dan moesten de kindjes natuurlijk nog weten van wie de traktatie kwam en dat kon ik moeilijk met een viltstift op een touwtje schrijven... Gelukkig heb ik last van verzamelwoede en kan ik dus gewoon een kastje induiken om daar iets op te vinden. Toen Mira geboren werd, had Rataplan per toeval een voorstelling onder leiding van zangeres Mira en dat stond in sierlijke letters op hun affiches. Dus ben ik daar op het einde van de maand alle - ja alle - overtollige affiches gaan ophalen. Die fungeren hier niet alleen als tekenpapier, maar vooral als voorraad naamlabels. 'Twee' erop gestempeld en zo krijg je dus een heel minimalistische verpakking, die er toch leuk uitziet! 

De verzorgsters van de crèche kregen smeltchocolade, verpakt in een mooie bladzijde uit het leuke tijdschrift Flow en we konden ook de stempel van Mira's geboorte nog eens bovenhalen: Mira trakteert op chocomelk. Kan niet mis.

Jarig!

Dan heb je een kroon nodig! En slingers! Als je dan met een moeder zoals ik opgescheept zit, wordt dat niet opgelost met een ritje naar de winkel, maar zal dat eigenhandig en vooral zo veel mogelijk met recyclagemateriaal gemaakt worden. Arm kindje, hoor ik je denken. Dat begrijp ik, maar ik kan het niet laten! Ik dus aan de slag. De vlaggetjes had ik al voor haar eerste verjaardag genaaid uit grotendeels overschotjes stof. De kroon van vorig jaar was heel leuk, maar een 2de verjaardag vraagt toch om een nieuwe kroon. Ik dook in mijn kast en viste er het perfecte materiaal uit: velcro die mijn vent overhad van een projectje, 2 gehaakte bloemen die mijn mama ooit gehaakt heeft, dikke vilt (gemaakt uit gerecycleerde PET-flessen, van winkel Rewind) en kleurrijke lintjes die ik altijd uit de mouwen van t-shirts knip - er zitten van die lintjes aan om je t-shirts op te hangen, maar die van mij liggen op stapeltjes in mijn kast, dus ik knip ze eruit voor je-weet-maar-nooit-welk-knutselproject en ze zijn al eens van pas gekomen zoals je in dit blogbericht leest. 

Knipknip, knoopknoop, naainaai, kroon klaar!

Teamwork

Ik had zin om pasta te draaien. Leek me leuk. En dan hoorde ik een stemmetje. 'Mira ook!'. Mira dus ook. Het was gezellig, zo samen met een bijna tweejarige staan prutsen. En de pasta smaakte nog beter, met al die moeder-dochterliefde die erin zat!

Soms is kapot echt kapot

 

Hij heeft bijna 7 jaar lang al mijn financiële geheimen, klantenkaartjes, zuurverdiende centjes en vertederende kiekjes voor mij bewaard. Hij is zelfs een keer met naald en draad gerepareerd op een Repaircafé. Hij heeft mee genoten van plezierige uitstapjes en zwoele terrasavonden. Maar nu is hij op. Helemaal op. Uitgeleefd, uiteengerafeld, op.  
Maar ik ben er niet rouwig om, want dat was het perfecte excuus om een nieuwe ecologische versie te vragen voor mijn verjaardag. Bij de heerlijke eco-winkel Rewind kon ik terecht voor mijn nieuwe eco-gadget. Blij blij blij.

Van omgewaaide paraplu naar...

... regencape! Gat knippen in de bovenkant, klaar!

Met dank aan Helga voor de omgewaaide paraplu én het idee!